Kuwentong Pambata ni Lola Talia:
“Si Pipit at ang Malaking Hangin”
Isang umaga sa bukirin, nagising si Pipit, ang munting ibon na mahilig umawit. Habang sumisikat ang araw, naramdaman niya ang malakas na hangin na tila gustong maglaro. “Hoy, Hangin! Huwag mo akong itulak!” sigaw ni Pipit habang kumakapit sa sanga. Ngunit tumawa lang ang Hangin. “Hindi kita tinutulak, Pipit. Tinutulungan kitang lumipad nang mas mataas!”
Nang subukan ni Pipit, hinayaan niyang dalhin siya ng hangin. Sa gulat niya, nakalipad siya nang mas mataas kaysa dati—nakita niya ang buong bukirin, ang ilog, at ang mga batang naglalaro. Pagbalik niya sa pugad, ngumiti siya. “Salamat, Hangin. Akala ko kalaban kita, pero kaibigan pala.”
🌤 Aral ng Kuwento
Minsan, ang mga bagay na akala natin ay hadlang ay sila palang tulong para tayo ay lumago. Tulad ni Pipit, matutong magtiwala at magpasalamat sa mga hamon—dahil doon tayo natututo lumipad nang mas mataas.